حرف دل

از باغ می برند چراغانیت کنندتا کاج جشن های زمستانیت کنندپوشانده اند صبح تو را ابرهای تارتنها به این بهانه که بارانی ات کنندیوسف به این رها شدن ازچاه دل مبنداین بار می برند که زندانی ات کنندای گل گمان مبر به شب جشن می رویشاید به خاک مرده ای ارزانیت کنندیک نقطه بیش فرق رجیم و رحیم نیستاز نقطه ای بترس که شیطانی ات کنندآب طلب نکرده همیشه مراد نیستگاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند...

ادامه مطلب